نگاه در زبان بدن

0
نگاه در زبان بدنReviewed by پویا ودایع on Jul 20Rating:

بخشی از پایان نامه خانم مولوی با استاد راهنمایی پویا ودایع در مورد زبان بدن در عکاسی 

 

چشم‌ها در زبان بدن 

چشم‌ها قدرتمندترین ابزار ارتباطی هستند که بعد از گفتار در اختیار انسان قرار گرفته است. می‌گویند چشم‌ها آینه روح‌اند و دقیق‌ترین علائمی را که در ارتباط انسانی وجود دارد مخابره می‌کنند (کومار، ۱۳۸۴، ۶۱).

در تمامی طول تاریخ، انسان‌ها درگیر معانی و حرکات چشم‌ها و اثرات آن روی دیگران بودند. با تماس و حرکات چشم است که گفتگو با دیگران را تنظیم می‌کنیم. وقتی رو در روی اشخاص قرار می‌گیریم، تقریبا تمام مدت به چشم‌های یکدیگر نگاه می‌کنیم؛ بنابراین می‌توان گفت که علائم چشمی، بخش حیاتی از توانایی ما، برای تفسیر و درک افکار و نظرگاه‌های دیگران است (پیز، ۱۳۹۰، ۲۵۲-۲۵۱).

گاهی اوقات یک نگاه ساده می‌تواند جای بسیاری از سخن‌ها را پر کند. تحقیقات نشان داده اطلاعات و داده‌های انتقالی به مغز در یک ارائه‌سازی بصری، ۸۳% از طریق چشم، ۱۱% از طریق گوش و ۶% از طریق حواس دیگر، اطلاعات را جذب می‌کنند (پیز، ۱۳۹۰، ۲۸۵). محققان دریافته‌اند که پاسخ ما به ارتباط چشمی، غیر ارادی و غریزی است (Wainright, 1937, 14- 15).

اصطلاحاتی که با واژه چشم در آن به کار می‌گیریم، اهمیت نگاه و حرکات چشم را نشان می‌دهد: چشم‌هایش برق می‌زد، چشمم زدند، چشم‌های غمگین- شاد، نگاه سرد و یا چشم‌های با نفوذ. در استعاره از این جملات و اصطلاحات، به طور ناخودآگاه در مورد اندازه مردمک چشم افراد و نحوه خیره شدن یا زل زدنشان صحبت می‌کنیم. بنا به مطالعات هس، مردمک چشم مردها و زن‌ها با دیدن تصویری از جنس مخالف منبسط و با دیدن تصویری از جنس خود، منقبض می‌شود. در حالت هیجان‌زدگی، مردمک چشم‌ها تا چهار برابر اندازه اصلی‌اش بزرگ می‌شود. متقابلاٌ یک حرکت منفی مانند خشم باعث کوچک شدن مردمک می‌گردد ( زبان بدن نوشته پیز، ۱۳۹۰، ۲۵۳- ۲۵۲).

زمانی که شاد هستیم پلک پائینی کمی بالا کشیده می‌شود، زیرش کمی چین می‌خورد و چشم‌ها کمی تنگ می‌شوند. زمانی که دو انتهای داخلی ابروها کمی بالا کشیده می‌شود و چشم‌ها از اشک می‌درخشد نشان دهنده اندوه است. در حالت تعجب ابروها رو به بالا قوس می‌گیرند و چشم‌ها گرد می‌شوند. زمانی که می‌ترسیم، پلک‌های بالایی طوری بالا کشیده می‌شوند که سفیدی چشم نمایان شود. پلک‌های پائینی هم در حالت منقبض به بالا کشیده می‌شوند. در هنگام خشم ابروها به سمت داخل و بالا کشیده می‌شوند و پلک‌های پائینی هم تنگ می‌شوند (کومار، ۱۳۸۴، ۱۶).

ابروهای بالا رفته اعتماد به نفس بالا و احساسات مثبت را نشان می‌دهد، در حالی که ابروهای پایین رفته نشانه‌ی اعتماد به نفس پایین و احساسات منفی و رفتاری است که ضعف و عدم امنیت فرد را نشان می‌دهد (ناوارو، ۱۳۹۲، ۲۱۷).

 

انواع نگاه: ( مفاهیم زبان بدن )

  • خیره شدن: اگر در طول گفتگو با فردی، بیش از دو سوم زمان، نگاه آن شخص با نگاه شما تلاقی کرد، یکی از این دو تفسیر قابل اطلاق است: ۱- یا شما به نظرش جذاب و جالب می‌آیید که در این صورت، باید مردمک‌ چشم‌هایش نیز تغییر کند. ۲- یا نظر خصمانه نسبت به شما دارد و ممکن است بخواهد چالشی سر راهتان بگذارد که در این صورت مردمک‌‌ چشم‌هایش باید بسته ‌شوند (پیز، ۱۳۹۰، ۲۶۹). در فرهنگ ایرانی خیره شدن به شخص دیگری به مدت طولانی ناشایست است و می‌تواند دال بر رفتار بی‌ادبانه محسوب شود. زمانی که دو نفر برای بار اول یکدیگر را می‌بینند و نگاهشان به هم می‌افتد، معمولاٌ طرفی که موقعیت پایین دست را دارد، نخست نگاه خود را از طرف دیگر بر می‌گیرد. این امر حاکی از آن است که نگاه خود را ندزدیدن، یک روش ظریف و ماهرانه برای به چالش کشیدن افراد یا نشان دادن عدم توافق با عقاید و نقطه نظرات مردم است (پیز، ۱۳۹۰، ۲۶۷).
  • نگاه تجاری: نگاهی به مرکز پیشانی، چنین نحوه نگاه کردنی نه فقط جو و محیط را بسیار جدی می‌کند، بلکه حتی کسل کننده‌ترین آدم‌ها هم حساب کار خود را می‌کنند.
  • نگاه اجتماعی: نگاهی که به زیر سطح چشم (یک مثلث روی صورت، بین چشم‌ها و دهان) بیفتد. این ناحیه از چهره، در محیط‌های امن و بی‌خطر، منطقه‌ای است که نگاه طرف دیگر را به خود می‌کشد و دیدارکنندگان یکدیگر را تهدید علیه خود محسوب نمی‌کنند.
  • نگاه صمیمی: نگاه به طرف زیر چانه و بخش‌های بدن است (زبان بدن نوشته الن پیز، ۱۳۹۰، ۲۷۶- ۲۷۵).
  • نگاه از گوشه‌‌ی چشم: از این نوع نگاه برای ارسال پیام‌هایی مبنی بر توجه و علاقه، عدم اطمینان یا خصومت استفاده می‌شود. اگر با حالتی که در آن ابروها مختصراٌ بالا برده شده و یا همراه با لبخند باشند تلفیق شود، حاکی از ابراز علاقه است. اگر این حرکت با مجموعه دیگری از نشانه‌ها ترکیب گردد، جنبه منفی دارد: با نشانه‌هایی نظیر ابروها را پایین دادن، خط انداختن به پیشانی یا گوشه لب‌هایی که به پایین افتاده‌اند، حکایت از شک و بدگمانی و یا افکار انتقادی و خصمانه دارد ( زبان بدن نوشته پیز، ۱۳۹۰، ۲۷۱).

به طور کلی ما زمانی ارتباط چشمی برقرار می‌کنیم که:

  • در حال جستجوی اطلاعات هستیم.
  • در حال نشان دادن توجه و علاقه خود هستیم.
  • در صدد جذب کردن مخاطب هستیم.
  • مایل به ابراز تسلط، تهدید و تحت تاثیر قرار دادن دیگران هستیم.
  • قصد آغاز سخنرانی را داریم.
  • در حال ابراز احساساتمان هستیم (Wainright, 1937, 21).

نگاه متمرکز، رو به جلو، همراه با عضلات گردن منقبض نشان دهنده تهدید و اعلام خطر است. نگاه کردن به میان چشمان کسی (یعنی انتهای بینی او) نگاه سختی خواهد بود و راه خوبی برای برقراری ارتباط نیست. نگاه رو با بالا همیشه به دنبال کمک و امداد از نیروهای بالاتر است.

گاهی اوقات نگاه رو به پایین نشانه‌ای بر تسلیم است. با بستن پلک‌‌هایمان و هنگام خواب جلوی ورود علامات خارجی را می‌بندیم. این یک عامل بنیادین معمول و شناخته شده در زبان بدن انسان است (Molcho, 2005, 127- 137 ).

زبان بدن - پایانامه زبان بدن نگاه در زبان بدن

جهت نگاه: ( مفاهیم زبان بدن )

اگر فرد در حال به خاطر آوردن دیده‌هایش باشد، چشم‌ها حرکتی رو به بالا خواهند داشت. اگر صوتی که شنیده در ذهنش زنده شود، به جوانب نگاه می‌کند و سرش را به گونه‌ای کج می‌کند که گویی می‌خواهد به چیزی گوش کند. اگر فرد شور و احساسی را به یاد می‌آورد، به پایین و به سمت راست نگاه می‌اندازد. وقتی که فرد در ذهن با خود سخن می‌گوید، به پایین و به سمت چپ نگاه خواهد کرد (پیز، ۱۳۹۰، ۲۸۲).

استفاده از عینک: ( مفاهیم آن در زبان بدن ) 

تقریبا هر وسیله کمکی که یک شخص از آن استفاده می‌کند به او فرصتی می‌دهد تا چند ژست مشخص را عملی سازد و این بدون شک موضوعی است که در رابطه با آنان که عینک می‌زنند وجود دارد. یکی از معمول‌ترین ژست‌ها گذاشتن یکی از دسته‌های عینک در دهان است.

همچنانکه موریس اشاره کرده، عمل قرار دادن اشیا در مقابل لب‌ها و یا در داخل دهان، تلاشی آنی از سوی شخص به منظور باز زنده‌سازی امنیتی است. ژست دسته عینک در دهان اساساٌ یک ژست اطمینان مجدد است (زبان بدن نوشته پیز، ۱۳۹۰، ۳۷۱).

به دهان گرفتن دسته‌ی عینک و نگاه کردن به فرد مذاکره کننده بیانگر استرس فرد در مورد موضوع یا اتفاق مورد بحث است (ودایع، ۱۳۹۳، ۷۱) ولی اگر شخص به گوشه‌ای خیره شود بیانگر در فکر فرو رفتن یا چاره‌جویی برای یک موضوع خاص است. بغل کردن پوشه و جابه‌جا کردن عینک با یک دست بیانگر دقت فرد به کلماتی است که طرف مقابل بیان می‌کند (ودایع، ۱۳۹۳، ۸۵- ۸۴). نگه داشتن عینک روبه‌روی صورت و خیره شدن به صورت شخص مذاکرکننده برای نشان دادن شک یا  تعجب ناشی از بیان یک حرف است (مهندسی زبان بدن نوشته ودایع، ۱۳۹۳، ۸۶).

اگر شخصی عینک را بردارد اجازه صحبت می‌خواهد و زمانی که دوباره به چشم بزند، بدان معناست که می‌خواهد بار دیگر اطلاعات را بررسی کند. بستن عینک‌ها و کنار گذاشتن آن‌ها تمایل برای پایان دادن به گفتگو را نشان داده و انداختن عینک بر روی میز به صورت نمادین نشان دهنده رد پیشنهاد است.

عادت نگاه کردن از بالای عینک می‌تواند اشتباه بسیار پرهزینه‌ای باشد چرا که شنونده ممکن است به این نگاه واکنشی منفی از قبیل دست‌های جمع شده، پاهای تا کرده و یا رفتاری قابل بحث نشان دهد (زبان بدن نوشته الن پیز، ۱۳۹۰، ۳۷۵- ۳۷۴).

در مطالعه‌زبان بدن با استفاده از تصویر چهره افراد دریافتیم زمانی که عینکی را به چهره‌ای با زمینه کاری اضافه می‌کنید، پاسخگویان آن شخص را به‌عنوان باهوش، سخنور، تحصیل‌کرده و صادق توصیف می‌کنند. هرچه قاب عینک سنگین‌تر و باوقارتر باشد، تمایل بیشتری برای استفاده مکرر از این توصیفات وجود دارد. این شاید به این خاطر بوده باشد که سران تجارت که عینک می‌زنند از قاب‌های سنگین‌تر استفاده می‌کنند. به افراد در جایگاه قدرت پیشنهاد می‌کنیم از قاب‌های باوقارتر برای بیان موضوعات جدی همچون قرائت بودجه مالی و از عینک‌های فاقد قاب، زمانی که تصویر یک شخص خوش‌قیافه و یا کم سن و سال‌تر را القا می‌کنند استفاده نمایند ( زبان بدن نوشته الن پیز، ۱۳۹۰، ۳۷۴- ۳۷۳).

 

فهرست منابع و مآخذ

 

احمدی، بهرام، مروری بر هنر عکاسی دوران قاجار و تاثیر آن بر هنر نقاشی، مجله چیدمان، شماره ۲، سال دوم، ۱۳۹۲٫

مهندسی زبان بدن ،پویا ودایع،انتشارات نسل نو اندیش ۱۳۹۳ 

افشار، ایرج، گنجینه‌ی عکس‌های ایران همراه تاریخچه‌ی ورود عکاسی به ایران، ۱۳۷۰، تهران، نشر فرهنگ ایران.

آقایی سربزه، مجتبی، عکاسی(۱)، ۱۳۸۱، تهران، شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران.

پروین، ناصرالدین، تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان و دیگر پارسی نویسان، ۱۳۷۷، تهران، مرکز نشر دانشگاهی.

زبان بدن پیز، آلن و باربارا، زبان بدن، ۱۳۹۰، ترجمه آذر نجفی، تهران، نشر بهزاد.

تاسک، پطر، عکاسی در قرن بیستم، ۱۳۶۸، ترجمه محمد ستاری، مشهد، نشر نیما.

ترکاشوند، مریم، کتابی راهنما در تاریخ عکاسی، ماهنامه کتاب ماه هنر، شماره ۱۳۳، ۱۳۸۸٫

جیمز، جودی، کلام جسم،۱۳۸۵، مترجم دکتر آرین ابوک، تهران، نسل نواندیش.

حسن‌پور، محمد، نیک‌بر، مازیار، مفاهیم کاربردی زبان بدن در عکاسی، ۱۳۹۳، مشهد، انتشارات ترانه.

خرمی‌راد، نادر، راهنمای عکاسی دیجیتال، ۱۳۸۸، تهران، مانون نشر علوم.

ذکاء، یحیی، تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام ایران، ۱۳۷۶، تهران، انتشارات علمی فرهنگی.

ریچاردسون، جری، معجزه ارتباط و ان. ال. پی، ۱۳۸۷، ترجمه مهدی قراچه داغی، تهران، نشر آسیم.

ستاری، محمد، عکاسی خلاق در ایران، نشر هنرهای زیبا، شماره ۲۵، ۱۳۸۵٫

شفائیه، هادی، فن و هنر عکاسی، ۱۳۸۰، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی.

عدل، شهریار، آشنایی با سینما و نخستین گام‌ها در فیلم‌برداری و فیلم‌سازی در ایران، فصلنامه‌ی طاووس، شماره ۵ و ۶، ۱۳۷۹٫

عدل، شهریار، تاریخ عکاسی در ایران، مجله بخارا، سال پانزدهم، شماره ۸۶٫، ۱۳۹۱٫

عدل، شهریار، ذکاء، یحیی،. آغاز عکاسی در ایران و نخستین عکاس‌ها، مجله ایران نامه، شماره ۲۹، ۱۳۶۸٫

عرب، سمیرا، عکاسی، رشد آموزش هنر، دوره چهارم، شماره ۴، ۱۳۸۶٫

فرهی، فرشاد، عکاسی: عکس، رسانه‌ای پیامگذار، فصلنامه هنر و معماری، شماره ۱، ۱۳۶۰٫

فولادگر، مهدی، زبان بدن در نزد سیاستمداران… به هزار زبان در سخن است، ماهنامه روابط عمومی، شماره۹۱، ۱۳۹۲٫

کدی، نیکی، ایران دوران قاجار و برآمدن رضاخان، مهدی حقیقت‌خواه، ۱۳۷۸، تهران، انتشارات ققنوس.

کومار، ویجایا، زبان بدن، ۱۳۸۴، ترجمه زهره زاهدی، تهران، انتشارات جیحون.

کیم، زان‌آ، تاریخ عکاسی، ۱۳۶۳، ترجمه حسین و داریوش گل‌گلاب، تهران، انتشارات داریوش.

ناوارو، جو، بدن سخن می‌گوید، ۱۳۹۲، ترجمه آزیتا نجات مهر، تهران، نسل نواندیش.

نظری، سعید، شیوه‌ها و تکنیک‌های عکاسی، ۱۳۸۴، تهران، نشر پیدایش.


حجم:
گوینده:
دسترسی آسان به این مطلب لینک کوتاه :
QR Code For:  نگاه در زبان بدن

شما همچنین ممکن است مانند سایر مقالات این نویسنده

انصراف از پاسخ دادن

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

به این سایت امتیاز دهید:
دانلود فایل شناخت دروغ از طریق زبان بدن
اگر دوست دارید از حالت چهره و حرکات فرد بفهمید که او راست می گوید یا دروغ,کافیست ایمیل خود را وارد کنید تا فایل ۱۰ دقیقه ویدیویی که پویا ودایع در آن توضیح می دهد را به صورت رایگان دریافت کنید
قول می دهیم ایمیل های نامربوط به شما ارسال نکنیم